„ Karate poza granicami Japonii w wielu przypadkach osiągnęło i prezentuje daleko bardziej zaawansowany poziom niż w kraju w którym powstało”
                                                                                            Tadashi Nakamura - Human face of Karate

Filmik na youtube - http://youtube.com/watch?v=ZNMouZZTopY&feature=related - do którego załącznik dostałem w komentarzu Marcina do mojego komentarza książki B. Jeremicza, jest najlepszą tego ilustracją opinii Tadashi Nakamury.
Tutaj japoński instruktor wyjaśnia zasady wykonania techniki mae geri. Japońskiego niestety nie znam, ale przekaz jest dla mnie czytelny.
Mniej wiecej wg tego co zobaczyłem jest tak: mae geri jest kopnięciem w przód i to determinuje pozycje stopy nogi wykrocznej (jest ustawiona palcami skierowanymi do przodu). Skręt stopy nogi wykrocznej (wykonany przez instruktora na pięcie?!) – oczywiście jest nieprawidłowy i zbędny bo rzekomo powoduje zmianę kierunku wykonywanego kopnięcia, albo zmianę położenia tułowia po bloku kopnięcia. Stopa powinna być ustawiona równolegle do płaszczyzny wykonywanego kopnięcia bo zwiększa jego siłę i dynamikę. Ugięcie kolana, a następnie uniesienie bioder w górę daje nam możliwość wykonania kopnięcia na strefę jodan lub chudan. Stopa nogi podporowej zmienia swoją pozycję dopiero po wykonaniu kopnięcia i jest w pośrednim, bocznym ułożeniu.
Instruktor prezentuje dobrą technikę indywidualną, jego kopnięcie jest szybkie i dynamiczne. Przy jego demonstracji (przy)ruch stopy podporowej i tak jest widoczny, bo jest on naturalny i anatomicznie uwarunkowany. Ale nic to.
Na pozór wszystko jest w porządku i ma sens. Ale tak po prawdzie to „duby smalone”.

Generalnie jednak jest tak jak ponizej pisze (skupiając się na tych częściach ciała, które mogą się przemieścić w kierunku celu i mieć wpływ na siłę i dynamikę techniki - pomijam aspekty, takie jak właściwe ułożenie pięści, stopy, tułowia, precyzję, szybkość, itp.)

Na siłę i dynamikę kopnięcia czy uderzenia w walce karate mają wpływ następujące elementy:
1. ruch samej kończyny w kierunku celu (w przód, w bok, w tył, z góry, po okręgu, z dołu)
2. przemieszczenie tułowia w kierunku celu, będącego wynikiem dojścia (skrócenia dystansu)
3. skręt bioder w kierunku atakowanego celu, który jest niemożliwy jeśli wcześniej nie wykona się skrętu stopy nogi podporowej.

Film prezentuje wykonanie kopnięcia mae geri, gdzie praca biodra w skręcie w przód jest wyłączona, ze względu na brak wykonanego skrętu stopy nogi podporowej. Nie jest to oczywiście żaden błąd. Można tak kopać. Ale twierdzenie, że ten ruch jest zbędny jest nieprawdą. Brak skrętu stopy to jest po prostu brak wykorzystania części siły kopnięcia, którą możemy uzyskać skręcając biodro. Przy braku skrętu stopy otrzymujemy dynamiczną, szybką technikę nożną, kosztem utraty części siły. Tak samo jakbyśmy nie wykorzystywali pracy barku czy skrętu tułowia, przy uderzeniu ręką. Można tak uderzać, ale nie można twierdzić, że jest to jedyny sposób wykonania i że inny sposób to błąd. Wracając do kopnięcia to - jedna z wersji wykonania mae geri, ale nie nadaje się do nauki i doskonalenia technik kihon i kształtowania nawyku poruszania się w przód z wykorzystaniem wszystkich trzech elementów kształtujących siłę i dynamikę.
Błąd w demonstrowanym kopnięciu polega na uniesieniu bioder w górę. Wtedy nacisk stóp na podłoże się zmniejsza, środek ciężkości się unosi w górę i ostatecznie pozycja musi być mniej stabilna, słabiej „zakorzeniona”.
W karate tradycyjnym istnieje metoda poruszania się i „uderzania” stopami o podłogę w momencie wykonania techniki ręcznej. Idea jest taka, że w momencie kontaktu stopy z podłożem nacisk jest największy, w związku z czym, stabilność pozycji jest zwiększona, a to z kolei przekłada się na siłę wykonywanego uderzenia. Można i tak.
Oto jak różne mogą być metody wykonywania uderzeń i sposobów poruszania się w obrębie karate.
W sumie zrobiła się akademicka dyskusja. Bardziej istotny jest dla mnie spójny system dotyczący sposobu poruszania się i wykonywania uderzeń lub kopnięć, a ten ma większy sens, jeśli opiera się o skręt stopy. W przypadku wykonania mawashi geri (też demonstrowanego na filmiku), tego skrętu stopy nogi podporowej uniknąć się nie da.
W sporcie chodzi o wykształcenie nawyków ruchowych. A te jako takie muszą tworzyć jakiś spójny, logiczny system oparty o efektywne wykorzystanie całego możliwego potencjału ludzkiego ciała. Mam wrażenie, że filmik propaguje konfuzję.

Wracając jeszcze do komentarza Marcina (trochę chaotycznie, za co przepraszam) i jego pytania czy izometryczne napięcie mięśni jest takie ważne? Oczywiście, nie jest to zagadnienie decydujące o losach ludzkości i nie spędza mi snu z oczu. Istnieją pozycje w karate, w których napięcie izometryczne nie funkcjonuje bądź nie jest potrzebne. Ale w podstawowych pozycjach nóg Kyokushin Karate, tak jak uczył Mas Oyama, w pozycjach takich jak zenkutsu dachi, sanchin dachi kokutsu dachi, kiba dachi, neko ashi dachi, tsuru ashi dachi, kake dachi powinno się o izometrycznym napięciu wiedzieć i je wykonywać.
Mam świadomość, że dla całej generacji ludzi, w tym wielu czarnych pasów to może być szok i zrozumiały brak akceptacji. Ale nigdy nie jest za późno zacząć robić coś z sensem.
Oyama zmodyfikował pozycje, których uczył się m in. w karate shotokan (skrócił np. pozycję kokutsu dachi), żeby napięcie izometryczne i efektywna raca mięśni była wieksza. To była w latach 50/60 duża innowacja, która odróżniała Kyokushin od reszty stylów. Powrót do pozycji bez izometrycznego napięcia to krok w tył..
Dla mnie to trochę tak jakby po wynalazku opony bezdętkowej, ktoś twierdził, że na drewnianym kole z metalową obręczą dobrze się jeździ.
Cóż… szerokiej drogi…

A na koniec pytanie nie fair. Jak ułożona jest stopa nogi podporowej przy kopnięciu nogą wykroczną?