NOWE TRENDY W TRENINGU MOTORYCZNYM
Wiedza dotycząca treningu sportowego nieustannie się rozwija. Każdy sezon przynosi nowe metody treningowe, trendy i koncepcje. Niektóre z tych koncepcji wnoszą istotne zmiany w podejściu do treningu, jak również wpływają na dobór metod i ćwiczeń treningowych.
Koncepcja „łańcuchów kinetycznych”
Technika walki karate opiera się na złożonych i skomplikowanych ruchach o różnym zasięgu, które angażują do pracy wiele grup mięśniowych i wiele stawów. Analizując np. uderzenie Gyaku Tsuki łatwo zauważyć, że oprócz ręki pracują jeszcze nogi, plecy, barki, itp. Technika układa się w sekwencję ruchową, angażującą poszczególne mięśnie i stawy, które płynnie i równomiernie ze sobą współpracują w tzw. łańcuchu kinetycznym, gdzie praca jednego stawu i danej grupy mięśniowej pociąga za sobą pracę innych stawów i mięśni. Ciało zawodnika jest zespołem systemów, które w skoordynowany sposob pracują ze sobą.Te4n system dotyczy treningu z obciążeniem i polega na takim doborze metod i ćwiczeń, które będą angażować wszystkie grupy stawów i mięśni, a ruch będzie przypominał w najwierniejszy sposób technikę karate. Unika się w tej metodzie pracy treningowej, która w ćwiczeniu wyizolowuje mięśnie, gdyż wtedy praca łańcucha zostaje zaburzona, bądź w ogóle jest niemożliwa. Ćwiczenia, które wyizolowuja mięśnie i ograniczają zakres ruchu są mniej efektywne niz praca w łańcuchach kinetycznych.
Plyometric system
Historia tej metody treningu sportowego zaczyna się w latach 50-tych ubiegłego wieku i jest związana z radzieckimi służbami specjalnymi. Radzieccy spadochroniarze, wykonujac skoki z małej wysokości, masowo ulegali kontuzjom, przy zderzeniu z ziemią, co na samym początku akcji eliminowło ich z walki. Żeby zminimalizować straty podjęto badania i trening, który pierwotnie polegał na skokach i zeskokach adaptacyjnych z niewielkich, bezpiecznych wysokości.
Metoda została później rozwinięta i wprowadzona do sportu w Stanach Zjednoczonych. Metoda plyometryczna polega na ćwiczeniu rożnego rodzaju skoków, zeskoków, wieloskoków, skoków w głąb – zarówno z obciążeniem, jak i bez.
Metoda bazuje na fakcie, że przy zeskoku z pewnej wysokości, mięśnie i stawy, ścięgna, więzadła i układ nerwowy w ciągu ułamka sekundy, podczas stabilizacji pozycji w kontakcie z podłożem, wykonują krótką, intensywną pracę, która nie podlega kontroli naszej woli. Ten rodzaj treningu powoduje istotny przyrost i rozwój siły eksplozywnej.
Mobilność
Mobilność to zdolność do szybkiej zmiany kierunku ruchu, która jednocześnie będzie kontrolowana, efektywna i skuteczna z punktu widzenia sportowej walki. Trening jest podporzadkowany maksymie – „przewiduj, reaguj, eksploduj”. Ten rodzaj treningu jest połączony z treningiem reaktywności. Uczy właściwych, szybkich reakcji, wykonania eksplozywnego startu, zmiany kierunku lub sposobu poruszania się – adekwatnie do sytuacji oraz skraca czas reakcji.
Trening „reaktywności”
To stosunkowo nowe podejście, często mylone z treningiem szybkości. Reaktywność buduje się na bazie szybkości. Trening jest powiazany z pracą szybkościową, ale ważniejsze od szybkiego wykonania ruchu jest szybki, właściwy wybór lub zmiana – kierunku poruszania się, wykonania poszczególnych ruchów w ćwiczeniu, zmiana tempa, itp. Czas wykonywania poszczególnych ćwiczeń jest skorelowany z metabolizmem glikogenowym.
Wybrany fragment pochodzi z ksiazki Tradycyjne Kyokushin Karate
http://www.kdc.pl/piotr-szeligowski_a124748.html?p_action=3207060002
Dodaj nowy komentarz